بعضى معتقدند يكى از جهات حبس و قتل حضرت موسى بن جعفر عليه السلام تقيّه نكردن هشام بن حكم بود . به فرمان هارون الرشيد يحيى بن خالد برمكى جلسه‌اى تشكيل داده هشام را با گروهى از علماء كلام جمع كرد و هارون نيز مخفيانه در پشت پرده‌اى مطالب را مىشنيد ، و گويا هدف از جلسه تحقيق روش هشام و ساير اصحاب امام بوده است . اواخر بحث بود كه يحيى بن خالد به سليمان بن جرير يكى از روحانيان دست نشانده خودش گفت : « از هشام مطلبى دربارهء مطلب معهود بپرس » سليمان گفت : « هشام بگو ببينم آيااطاعت على بن ابيطالب كه امامش مىدانى واجب است » ؟ گفت : « آرى » . پرسيد اگر امام پس از او امر كند كه دست به اسلحه برده همراهش جنگ كنى خواهى كرد ؟ هشام گفت او چنين امرى نمىكند . گفت : « وقتى اطاعتش واجب است و تو فرمانش مىبرى چرا امر نمىكند » ؟ هشام گفت : « از اين بگذر مطلب روشن شد . . . » سليمان گفت : « بالأخره من تسليم نمىشوم چرا امر نمىكند » ؟ هشام گفت : « چقدر پافشارى مىكنى ؟ بيش از اين مىخواهى كه بگويم اگر فرمانم بدهد انجام خواهم داد » . اينجا هارون ناراحت شد و گفت : « ديگر بالاخره تصريح كرد . . . » سپس هارون به يحيى فرمان داد اين شخص « 1 » و اصحابش را زير نظر بگير و تحت فشار قرار بده و فرمان داد موسى بن جعفر عليه السلام را حبس كردند و اين جريان يكى از علل حبس آن حضرت بود . . . اين جريان به

--> ( 1 ) - منظور موسى بن جعفر عليه السلام مىباشد .